Wystawa jest ważnym dopełnieniem zgłębianego przez grupę wątku żydowskiego, ponieważ prace artystów sięgają do krajobrazu Holokaustu i starają się lepiej zrozumieć, upamiętnić i przetworzyć wydarzenia z okresu II wojny światowej. Trzon projektu stanowią portrety osób zamordowanych podczas rozproszonej Zagłady. Autorzy prac, Gabriela Bulisova i Mark Isaac, to artyści multimedialni, których prace oscylują pomiędzy sztuką piękną a praktyką dokumentalną. W swoich prezentacjach posługują się fotografią, wideo, tekstami i muzyką koncentrując się na kwestiach społecznych, takich jak pamięć, pojednanie i ochrona środowiska.
